آموزش جاوا مقدماتی بخش اول

آموزش اندروید جلسه دوم - جاوا مقدماتی بخش اول

در این جلسه از سری آموزش های اندروید یادگیری زبان جاوا که پیش نیاز برنامه نویسی اندروید است را شروع می کنیم. توجه کنید دوستانی که از قبل با جاوا آشنایی دارند نیازی به مطالعه سری های آموزش مقدماتی جاوا نداند.

مقدمه ای بر جاوا :

جاوا JAVA یک زبان برنامه نویسی است که درسال ۱۹۹۴ توسط یکی از مهندسین شرکت سان (sun) به نام جیمز گوسلینگ نوشته شد، جیمز از نوشتن برنامه با ++C خسته شده بود و جاوا را برای رفع نیازهای خود طراحی کرد. مثل لینوکس ترودلز که لینوکس (Linux) را برای استفاده خود پدید آورد.
جیمز ابتدا نام این برنامه را oak گذاشت. در آن‌زمان شرکت sun از توسعه oak منصرف شد ولی با پیشرفت و گسترش اینترنت و مشخص شدن قابلیت های برنامه و تطابق بعضی ویژگی های آن با نیازهای اینترنت شرکت sun پروژه oak را فعال نمود و نام جاوا را برای آن برگزید.
نام جاوا از Jsut Another Vague Acronym گرفته شده است و دلیل آن این بود که تیم برنامه نویسان جاوا به قهوه خیلی علاقه داشتند. این موضوع در لوگوی جاوا هم مشهود است!!

نگارش نسخه اول جاوا در سال ۹۵ آغاز شد و در سال ۹۷ نسخه ۱/۱ و در سال ۹۸ نسخه ۱/۲ به بازار ارایه شد. البته تا کنون نسخه های متفاوت با قابلیت های متفاوت به بازار ارایه شده است. جاوا زبان مادر برای سیستم عامل سولاریس است، مثل بیسیک برای سیستم عامل ویندوز و زبان سی برای یونیکس.

 

ویژگی های جاوا :

مهم ترین ویژگی جاوا این است که اساسا شی گراست به این معنی که توانایی استفاده مجدد و مکرر از کدهای از پیش نوشته شده را دارد.
ویژگی دیگر جاوا این است که بر روی سیستم های مختلف کار می کند مثلا برنامه ای که شما با یک سیستم اینتل نوشته اید به راحتی روی یک سیستم مکینتاش و یونیکس اجرا می شود و این عامل اصلی موفقیت جاوا است.
سادگی، قابل انتقال بودن، کارایی بالا، استحکام، پویایی و ایمنی بالا از دیگر قابلیت های جاوا است.
معمول ترین برنامه هایی که با جاوا نوشته می شود Applet ها هستند. Applet برنامه ای پویا است که در یک صفحه وب اجرا می شود و برای دیدن آن به مرورگری نیاز است که جاوا را پشتیبانی کند. علاوه بر این شما می توانید با جاوا برنامه های کاربردی، چند منظوره وسطح بالا بنویسید مثل نرم افزارهای سرویس دهی شبکه یا سرویس دهنده پست الکترونیک.
جاوا در واقع یک زبان برنامه نویسی شی گرا وبسیار قدرتمند است و تمام خصوصیت های ++C و C را داراست. البته خصوصیت های مشکل ساز آن مثل وراثت و اشاره گرها را کنار گذاشته است.

برنامه نویسانی که با C++ آشنا هستند خیلی راحت و سریع می توانند JAVA را یاد بگیرند. با جاوا کد نویسی بسیار آسان تر است و کدها و کلاس ها و کتابخانه های آماده جاوا باعث می گردد نوشتن یک برنامه با جاوا از نظر تعداد خطوط و زمان لازم تقریبا یک سوم یک برنامه ++C است.

ابزار های مورد نیاز:

برای برنامه نویسی جاوا و اجرای آن نیاز به برنامه هایی مانند اکلیپس, نت بینز و … دارید. اما توصیه می کنیم در این سری از آموزش های جاوا از وب سایت هایی که کامپایلر های آنلاین جاوا را بصورت رایگان در اختیار کاربران می گذارند استفاده کنید.

یکی از این کامپایلر ها که ما آن را توصیه می کنیم کاپایلر وب سایت tutorialspoint می باشد. برای ورود به این کامپایلر اینجا کلیک کنید.

برای استفاده از این کاپایلر پس از وارد کردن کد مورد نظرتان , ابتدا دکمه ی Compile و بعد از آن دکمه Execute را کلیک کنید. نتیجه اجرای کد شما در پایین صفحه به نمایش درخواهد آمد.

آشنایی با ساختار جاوا :

برای اینکه با ساختار جاوا آشنا شوید کار خود را با یک مثال شروع می کنیم. در زیر برنامه ی ساده ای را مشاهده می کنید که عبارت Hello Word را در خروجی چاپ می کند.

نکات اولیه کد های بالا :

  1. خروجی این برنامه  Hello World می باشد.
  2. متد println مقداری که داخل پرانتز روبروی آن است را در خزوجی چاپ می کند.
  3. عبارت رشته ای (Hello World) که قرار است در خروجی چاپ شود داخل دابل کتیشن(” “) قرار می گیرد.
  4. آخر دستورات جاوا یک سمی کالن ( ; ) قرار می گیرید.
  5. برای نوشتن توضیحات در جاوا از دو اسلش ( // ) قبل از متن استفاده می کنیم.
  6. درباره ی خطوط ۱ و ۳ بعدا صحبت خواهیم کرد. فعلا بدانید که ما فعلا دستوراتمان را داخل متد main می نویسیم.

 

نکته : توضیحات در اجرا و خروجی هیچ تاثیری ندارند و تنها برای راهنمایی و یا توضیحات درباره ی کد ها استفاده می شوند.

نکته : سعی کنید این کدها را یکبار خودتان بنویسید. در صورتی که در دفعات اول موفق نشدید ار تلاش دست بر ندارید و دوباره امتحان کنید. هرگز تلاش را فرانوش نکنید راز موفقیت در تلاش است.

 

برخی از اصطلاحات برنامه نویسی :

Structure: ساختار

Output : خروجی

Slash : نشان ممیز

Semicolon : ویرگول بدین شکل (;)

Quote : نقل قول

Method: روش , رویه

Compile : ترجمه یک برنامه به زبان ماشین

Execute : اجرای برنامه

متغیر چیست؟ :

متغیرها محلی برای نگهداری داده ها در حافظه است که برای نگهداری یک مقدار مورد استفاده قرار می گیرد. متغیرها ابتدایی ترین اجزای یک برنامه هستند به طوری که می توان گفت یک برنامه کاربردی واقعی بدون متغیر معنا ندارد. داده‌ای که در یک Variable قرار دارد، این قابلیت را دارا است که در هر زمانی توسط برنامه‌نویس یا کاربر تغییر یابد و از همین رو است که نام متغیر روی آن گذاشته شده است. برای درک بهتر متغیر‌ها می‌توانیم جایی در حافظه کامپیوترمان را متصور شویم که یک Value در آن ذخیره می‌شود. هر متغیر از سه قسمت تشکیل می شود.

برای استفاده از متغییر بایستی آنها را در برنامه تعریف کنیم. در مثال بالا متغییر از نوع int (نوعی که اعداد صحیح – بدون ممیز – را نگهداری می کند) تعریف کرده, نام آنرا number گداشته و مقدار اولیه آنرا ۳ قرار دادیم.

 

مثال :

کد زیر را یک بار اجرا کنید.

همانطور که مشاهده می کنید در متد main متغیری از نوع int , نام number  ومقدار ۳ تعریف کرده ایم. سپس در خط بعدی مقدار این متغیر رل در خروجی نمایش می دهیم.

 

دسته بندی متغییر ها :

در جاوا دو دسته بندی کلی برای تقسیم متغیرها و نوع داده ها وجود دارد تحت عنوان:

۱- نوع داده اصلی (Primitive Type)
۲- نوع داده ارجاعی (Reference Type)

البته اسم های دیگه ای هم به این دو نوع گفته می شود مثل: ساده و پیچیده – غیر شی گرا و شی گرا و… اما ما از اسامی اصلی و ارجاعی استفاده می کنیم.

با نوع داده ارجاعی فعلا کاری نداریم (بعد از اینکه مباحث شی گرایی را مطرح کردیم به آن می پردازیم) و در حال حاضر تمرکز خود را روی نوع داده های اصلی قرار میدیم.

نکته: منظور از نوع داده (Data Type) نوع مقداری که داخل یک متغیر قرار می گیرد است.

 

در جاوا هشت نوع داده اصلی داریم :

charbooleandoublefloatlongintshortbyte

 

با انواع داده ها در جلسه آینده آشنا خواهیم شد.

نظرات

دیدگاه شما

( الزامي )
( الزامي )
( الزامي )